NA BUDOWIE

   NA  BUDOWIE

Raz w Warszawie, na budowie,

przysłuchałem się rozmowie:

-Jestem dźwigiem, dźwigam cegły,

lecz horyzont mam rozległy.

Z góry piękną panoramę,

mam na miasto ukochane.

Ono duma mnie napawa,

bo cudowna jest Warszawa!

-A ja jestem samochodem,

wielką gruszkę mam na sobie.

Gruszka ważna na budowie,

wożę beton, co się zowie!

-Ja też dużo tutaj znaczę-

bardzo ważne są spychacze.

W ziemi ryję jak najęty,

by powstały fundamenty.

Spycham piasek, równam ziemię

i w robocie się nie lenię!

- Ważna też jest ładowarka-

rzekła na to betoniarka.

-Ona również się nie leni,

bo usuwa nadmiar ziemi.

Na wywrotki ją ładuje-

bardzo ciężko tu pracuje.

-Ja zaś jestem w ciągłym ruchu,

zawsze zamęt mam w swym brzuchu.

Z piasku, wody i cementu,

beton wyjdzie wnet z zamętu.

- Betoniarka- murarz powie,

to rzecz ważna na budowie!

- Miłe wasze te pogwarki-

słychać teraz głos koparki.

Wielki trud jest na budowie,

ale jedno wam tu powiem:

- kto wypełnia swe zadanie,

zasługuje na uznanie!

Cezary Piotr Tarkowski