DZIADKOWE NAUKI

DZIADKOWE  NAUKI

 

Kocham tatę, kocham mamę,

ale z dziadkiem trzymam sztamę;

bo rodzice, gdy pracują,

wcale mną się nie zajmują.

 

Dziadek mój, to co innego –

jest mym druhem i kolegą.

I powiedzieć się ośmielę –

jest największym przyjacielem.

 

Dziadziuś uczy mnie wszystkiego,

wciąż poznaję coś nowego.

Umiem zrobić sam śniadanie

i zajmuję się sprzątaniem.

 

Umiem jeździć na rowerze

i do znawców gwiazd należę.

Wiem gdzie Wielka Niedźwiedzica,

która kwadra jest Księżyca,

czemu Wenus jaśniej świeci –

więcej wiem, niż inne dzieci!

 

Znam litery, nawet nuty,

umiem sam zawiązać buty.

Umiem śpiewać i rachować,

kulturalnie się zachować.

 

Wszystkie znam ja już pacierze,

bo w Jezusa Króla wierzę.

Wiem, jak Polską rządzą żydzi –

dziadek mnie się nie powstydzi.

Wiem na mapie, gdzie Kamczatka –

wszystko to – nauka dziadka!

 

Bardzo lubię letnia porę –

czas spędzamy nad jeziorem.

Wody się nie boję wcale,

bo już pływam doskonale.

I to wcale nie przypadek –

pływać mnie, nauczył dziadek.

 

Z dziadkiem często, przed świtaniem,

zaczynamy wędkowanie.

Raz złowiłem, na robaka –

taaaką rybę – snadź szczupaka.

Dziadek śmiał się, że to płotka –

rybę zjadła… nasza kotka.

 

Z dziadkiem również las kochamy

i przyrodę podglądamy.

Znam gatunki różnych drzew

i poznaje ptaków śpiew.

Mam radości z tego wiele,

gdy wiem czyje słyszę trele.

 

A jesienią, w październiku,

grzybów w lesie jest bez liku.

Mogę już powiedzieć chyba,

Ze znam nieźle się na grzybach.

 

Kiedy są jesienne słoty

i nie wiele do roboty,

dziadziuś na głos książki czyta –

to nauka – znakomita.

 

Jestem tylko sześciolatkiem,

lecz się szczycę swoim dziadkiem.

Dziadek wszystko robić umie –

dzięki niemu świat rozumiem!

 

Bardzo dobrze jest mieć dziadka,

na Dzień Dziadka, kup mu kwiatka!

 

Cezary Piotr Tarkowski