W SADZIE

 

W SADZIE

 

 W sadzie drzewa różne rosną,

pięknie kwitną wszystkie wiosną.

Wówczas pszczółki, w danej chwili,

każdy kwiatek chcą zapylić.

 

Pełno pracy i zachodu –

będzie w ulu dużo miodu.

A kwiatuszek zapylony

ma powiększyć w sadzie plony,

bo z każdego tu kwiatuszka

będzie śliwka, jabłko, gruszka.

Też brzoskwinia i morele

i owoców innych wiele. 

 

Przyszło lato, dni gorące,

coraz mocniej grzeje słońce;

każdy owoc od promieni,

coraz bardziej się rumieni.

A gdy nocą wyjdą gwiazdy,

to się chwali owoc każdy.

 

Pierwsza głos zabrała gruszka:

- słodsza jestem od jabłuszka!

 

Jabłko teraz z kwaśną miną:

- proszę gruszki – jabłka słyną,

że też podczas srogiej zimy

zapewniają witaminy!

 

- Chwalipięta z ciebie wielki –

najsmaczniejsze są morelki!

 

- Widział ktoś? Trele morele –

jest owoców pysznych wiele.

A najbardziej urodziwa,

jest słodziutka, wielka śliwa!

 

- Coś takiego! Bo niestety –

niezbyt piękne są fiolety…

A nie przyszło wam do głowy,

że najlepszy sok wiśniowy?

 

- Dumne wszystkie są ogrody,

kiedy rosną w nich renklody!

 

- To jest sprawa oczywista,

że brzoskwinia jest soczysta.

Krótka moja będzie mowa –

bo owoców ja… królowa!

 

Przerwał wszystkim księżyc stary:

- Na co kłótnie wasze , swary?

Powiem tutaj bez przesady –

te przechwałki od parady.

Gospodyni na jesieni

w marmoladę was zamieni!

I kto wtedy, w krótkim czasie

was rozpozna, w słodkiej masie?

 

Cezary Piotr Tarkowski